Hoera, zomervakantie! Hoewel ik mijn best doe om elke dag zo bewust mogelijk te leven, gaat dat in de zomervakantie toch altijd nét wat meer vanzelf. Wanneer niets hoeft en alles mag. Vakantie betekent vrijheid: vrijheid om te doen waar je zin in hebt, wanneer je daar zin in hebt, met de mensen van wie je houdt. En hoe kun je die vrijheid beter ervaren dan met een klein huisje op wielen dat overal met je mee reist? In augustus 2025 gingen we voor het eerst op vakantie met onze camperbus Billie richting het hoge noorden. In deze blog deel ik onze avonturen in Noorwegen, de praktische kanten van reizen met een bus, én de inzichten die onderweg ontstonden.
Ontmoet camperbus Billie
Een klein jaar geleden kochten we onze eerste camperbus: Billie. Een omgebouwde Peugeot Boxer uit 2012, met zo’n 170.000 kilometer op de teller. Met een gereviseerde motor, een ombouwbaar bed dat verandert in twee bankjes met tafel, en een verrassend ruime keuken met koelkast waren we direct verliefd. Vol enthousiasme begonnen we te dromen: Portugal, Schotland, Zweden… waar zouden we als eerste naartoe gaan?
Maar ons eerste jaar met Billie verliep helaas anders dan gehoopt. Hij bleek een gevoelige jongen. Een terugkerend probleem met de motor maakte dat we lange ritten beter konden vermijden. Dus beperkten we ons tot uitstapjes dichter bij huis. Van de Modern Hippy Campsite in Toldijk tot de Voscheheugte in Drenthe- we genoten volop van het mooie Nederland.
Toch bleef het avontuur roepen. Na vele testritten, eindeloos geduld en een flink aantal dates met onze monteur (dankjewel Jorg!), hadden we er deze zomer genoeg vertrouwen in om een langere reis te maken. De keuze was snel gemaakt: Noorwegen, here we come!
Noorwegen als bestemming, vrijheid als kompas
Na acht dagen van huis te zijn geweest (zie mijn blog over werken op een familieretraite) verlangde ik naar tijd met mijn lief. Met z’n tweeën, in de natuur, zonder plan. Waar anderen misschien liever een route uitstippelen om niets te missen, kozen wij ervoor om elke dag opnieuw te voelen waar we behoefte aan hadden. Na de vele verhalen en foto’s van vrienden en familie leek Noorwegen ons hier perfect voor.
Wat dit land onder meer zo bijzonder maakt, is het allemansrecht (allemannsretten). Dit eeuwenoude recht geeft iedereen de mogelijkheid om vrij in de natuur te verblijven: je mag bijna overal kamperen, wandelen en zwemmen. Deze vrijheid gaat wel hand in hand met verantwoordelijkheid: respect voor de natuur staat altijd centraal. Leave no trace is de belangrijkste regel: laat de natuur schoon en onaangetast achter, neem je afval mee, beschadig geen planten of bomen en verstoor geen dieren of andere mensen. Met dit in ons achterhoofd gingen we op pad.
Doordat we ons huisje altijd bij ons hadden, werden we elke ochtend wakker met een dag vol mogelijkheden. Steeds opnieuw vroegen we ons af: hadden we zin in avontuur of juist in rust? Zouden we vandaag kilometers maken of toch nog een nachtje blijven staan? Kozen we voor een camping met een warme douche of voor een frisse duik in een meer? Met vrijheid als intentie, draaide onze reis niet om het afvinken van toeristische attracties, maar om verbinding met elkaar, leven dichtbij de natuur en genieten van de eenvoud.
Van wildpoepen tot koken met uitzicht
Wildkamperen was voor ons niet nieuws- twee jaar geleden bracht ik vier maanden door in een auto in Nieuw-Zeeland (een blog daarover volgt nog!). Vergeleken daarmee voelt overnachten in Billie als kamperen Deluxe. Toch zijn er ook in een camperbus dingen waar je rekening mee moet houden.
Het begint al bij het vinden van een slaapplek. Hoewel het allemansrecht uitnodigt om zelf een plek te zoeken, merkten wij dat dit in de praktijk vaak neerkwam op een plekje langs de weg: luidruchtig en meestal niet zo veilig. Via de app Park4Night vonden we gelukkig meestal snel een fijn alternatief. Soms stonden we idyllisch aan een meer of midden in het bos, soms belandden we gewoon op een parkeerplaats (met vaak alsnog een verrassend mooi uitzicht). Tip: begin op tijd met zoeken, want in het hoogseizoen zijn de beste plekjes snel weg!
Water vullen werd een soort dagelijkse missie. Met z’n tweeën verbruikten we zo’n tien liter per drie dagen. We leerden daarom al snel onze flessen bij te vullen zodra het kan, ook als deze nog niet leeg waren. Hygiëne krijgt onderweg een nieuwe betekenis. Vaak was een washandje of babydoekje onder onze oksel genoeg, soms namen we een frisse duik in een fjord. Wij zweren bij de natuurlijke shampoo- en bodybars van HappySoaps, waarmee je je verantwoord in een fjord kunt wassen. En die eerste warme campingdouche na een paar dagen buiten? Pure luxe!
En ja, dan is er nog het toilet. In Noorwegen vind je veel openbare wc’s, maar soms moet je gewoon improviseren. Wildpoepen hoort erbij. Het liefst wel een eindje van het pad af, je zaakje netjes bedekken en je toiletpapier weer mee terugnemen. Voor noodgevallen hadden we zelfs een poepemmer bij ons, al bleef die ongebruikt (gelukkig!). Koken voelde daarentegen weer als luxe. Met een koelkast en een tweepits gasstel konden we bijna alles maken. Een paar goede kruiden mee en zelfs een simpele pasta werd een feestmaal. Helemaal als we aten terwijl de zon achter de bergen verdween; een voorstelling die geen enkele Netflix-serie kan overtreffen.
Wildkamperen vraagt om creativiteit en een flinke dosis flexibiliteit. Maar juist deze dagelijkse dingen maken het camperleven zo bijzonder. Wat thuis vanzelfsprekend is, wordt onderweg telkens een klein avontuur.
Hoogtepunten en onverwachte hobbels
Onze reis zat vol kleine pareltjes. We hadden ongelooflijk geluk met het weer: vooraf rekenden we op regen en koude nachten, maar bijna elke dag scheen de zon. Op de ene dag dat het wél miezerde, verscheen er tijdens het kajakken de mooiste regenboog die we ooit zagen. In Flåm stapten we in de populaire floating sauna en doken daarna gillend het ijskoude fjord in. We liepen meerdere prachtige hikes, zoals Kjerag en Preikestolen. Helaas hebben we geen enkele helemaal kunnen uitlopen omdat mijn enkel steeds besloot de verkeerde kant op te zwikken. Maar zoals de Noren zeggen: “Ingen skam å snu” – no shame in turning back. Het maakte dat we ons programma vaker moesten loslaten, maar daar bleken we inmiddels geoefend in.
En eerlijk: zelfs in de beste relaties kan het soms benauwd voelen om zo hutjemutje op elkaar te zitten voor 2,5 week. Af en toe iets voor jezelf doen hielp. Maar over het algemeen was het heerlijk om samen in onze bubbel te zitten. ’s Avonds speelden we spelletjes of bouwden we met onze projector een mini-bioscoop in de bus, compleet met popcorn.
Er waren genoeg uitdagingen. De smalle, steile bergwegen zorgden regelmatig voor klamme handjes. Scherpe bochten maakten dat je nooit wist wat er achter de volgende heuvel kwam. Schapen bleven onverstoorbaar midden op de weg staan. En onze lieve Billie liet toch weer twee keer zijn oude kuren zien. We wisten inmiddels hoe we ermee om moesten gaan, maar het blijft spannend als de motor ermee stopt terwijl je midden op een berg of in een tunnel staat. Avontuur en ongemak horen bij elkaar. Juist dáár ontstaan de herinneringen die we nooit meer vergeten. We verheugen ons nu al op ons volgende avontuur!
Wat was voor jou een onvergetelijk reisavontuur? Zou jij het camperleven aandurven, inclusief wildpoepen en koude douches? Heb je nog pareltjes of tips? Laat een reactie achter of stuur me een persoonlijk berichtje!
Permission to Be 