De zaligheid van boosheid

Jarenlang dacht ik dat ik vooral iemand was die snel bang werd. Van zenuwachtigheid tot hevige paniekaanvallen: ik kende het hele spectrum maar al te goed. Maar de laatste tijd begint er iets te verschuiven. Ik kom erachter dat een deel van de gevoelens die mij zo overspoelden niet alleen over kwetsbaarheid ging, maar ook … Meer lezen over De zaligheid van boosheid

De reis van Boeddha, de muziek van mijn vader

Meestal gaat Permission to Be over innerlijke groei, kritische ideeën over onze maatschappij of praktische tips voor je mentale gezondheid. Vandaag trek ik het iets breder en vertel ik over een bijzonder project waar mijn vader de afgelopen jaren aan heeft meegewerkt. Hij zat vroeger in een band en heeft na vele jaren zijn gitaar … Meer lezen over De reis van Boeddha, de muziek van mijn vader

Therapie zonder trucjes: terug naar de basis

In deze blog vertel ik hoe ik jarenlang verdwaalde in protocollen en methodes, en hoe ik ontdekte dat therapie pas echt werkt wanneer we teruggaan naar de basis. Over intuïtie, belichaming en waarom werken zonder "trucjes" mij (persoonlijk) een betere therapeut maakt. Mezelf kwijtraken in theorie Als startend psycholoog werd ik in het diepe gegooid. … Meer lezen over Therapie zonder trucjes: terug naar de basis

Hoe vriendelijk ben jij tegen je innerlijke criticus?

Wanneer je voor het eerst in therapie gaat, leer je hem ongetwijfeld kennen: je innerlijke criticus. Je weet wel, dat stemmetje in je hoofd dat zegt dat je het nooit goed genoeg doet, dat anderen je raar vinden, of dat je beter had moeten weten. De ene keer fluistert hij zachtjes op de achtergrond, de … Meer lezen over Hoe vriendelijk ben jij tegen je innerlijke criticus?

Gedicht: in de handen van de herfst

De laatste tijd voel ik me wat stiller vanbinnen. Ook vandaag, tijdens het schrijven van deze blog, kwamen er weinig woorden. Dus liet ik de herfst spreken, via dit gedicht. Uit een groen knopjesteekt zij voorzichtighaar hoofd naar buiten. Een nieuwe wereld,waar het licht dansten vogels fluiten. Elke dag een beetje meer,tot zij durft te … Meer lezen over Gedicht: in de handen van de herfst

Mijn schuilplekje: als alles even te veel voelt

In deze blog geef ik ruimte aan gevoelens van afgelopen weekend die nog vastzitten in mijn lijf. Al dagen voel ik dat er iets stagneert. Mijn energie zit hoog: spanning in mijn schouders, een oppervlakkige ademhaling, en dat wiebelige gevoel dat er maar iets hoeft te gebeuren of ik moet huilen- wat maar niet gebeurt. … Meer lezen over Mijn schuilplekje: als alles even te veel voelt

Waarom een diagnose niet altijd helpend is

Toen ik onlangs de wachtlijst van de kinder- en jeugdpsychologiepraktijk waar ik werk bekeek, viel me iets op. Ruim driekwart van de nieuwe aanmeldingen ging over de wens tot psychologisch onderzoek, vaak met de vraag of er sprake is van ADHD. Dat zette me aan het denken. Waarom is er tegenwoordig zo’n grote behoefte aan … Meer lezen over Waarom een diagnose niet altijd helpend is

Een overlevingsgids voor de donkere dagen

De dagen worden korter, buiten is het nat en grijs, en je warme bed ligt ’s ochtends nét iets te lekker: de donkere dagen zijn begonnen. Veel mensen merken in deze periode dat hun energie afneemt, dat ze zich wat somberder voelen of dat het wat moeilijker is om op gang te komen: de welbekende … Meer lezen over Een overlevingsgids voor de donkere dagen

Van psycholoog naar biodynamisch therapeut: mijn eerste ervaringen met de opleiding

Afgelopen september (2025) begon ik aan de 4-jarige HBO-opleiding tot lichaamsgericht therapeut bij het Nederlands Instituut voor Biodynamische Psychologie. Een spannende stap, want na het afronden van mijn Master Gezondheidszorgpsychologie had ik niet verwacht opnieuw zo’n grote commitment aan te gaan. In deze blog neem ik je mee in mijn eerste ervaringen. Ik vertel wat … Meer lezen over Van psycholoog naar biodynamisch therapeut: mijn eerste ervaringen met de opleiding

Een brief aan mijn lijf

Dag lief lijf, Wat fijn om je even te spreken. Dat hebben we veel te lang niet gedaan; het spijt me dat het zo lang heeft geduurd. Nu ik ouder ben, begrijp ik beter hoe we elkaar uit het oog verloren. Weet je nog hoe dat was toen we klein waren, hoeveel spanning en verwarring … Meer lezen over Een brief aan mijn lijf